Muallif: Taylaqov, To‘ychiboy

Annotatsiya: Ushbu maqola 1948-yildan 2025-yilgacha bo‘lgan davrda Isroil tarixnavisligining tadrijiy rivojlanishini tahlil qiladi. Dastlabki o‘n yilliklarda Isroil tarixchilari yosh davlatning xalqaro va ichki legitimligini mustahkamlashga xizmat qiluvchi «asoschi qahramonlik» paradigmasiga tayangan. Biroq, 1980-yillarning oxiriga kelib, maxfiy davlat arxivlarining ochilishi va ijtimoiy-siyosiy o‘zgarishlar natijasida o‘tmishni tanqidiy o‘rganuvchi «Yangi tarixchilar» harakati yuzaga keldi. Ular Isroil davlatining tashkil topishi bilan bog‘liq bo‘lgan an’anaviy qarashlarni, xususan, Falastin qochqinlari masalasining kelib chiqishi va 1948-yilgi urushdagi kuchlar mutanosibligi haqidagi afsonalarni ilmiy dalillar asosida shubha ostiga oldilar. Maqolada jamoaviy xotira, tarixiy narrativlar va davlat qonuniyligi o‘rtasidagi murakkab aloqalar ko‘rib chiqilib, yagona madaniyatni maqsad qilgan gegemonik «eritish qozoni» mafkurasidan tarqoq va o‘zaro raqobatlashuvchi guruhlarga ega bo‘lgan «mozaik jamiyat»ga o‘tish jarayoni tadqiq etiladi. Ushbu tahlil shuni ko‘rsatadiki, Isroilda tarix faqat o‘tmishni o‘rganish vositasi emas, balki hozirgi siyosiy va madaniy kurashlarning markaziy maydoni hisoblanadi.

Kalit so'zlar: Isroil tarixnavisligi, Yangi tarixchilar, Etnokratiya, Jamoaviy xotira, Etnik siyosat, Mozaik jamiyat, Sionizm va post-sionizm, Falastin qochqinlari (Nakba)

Jurnaldagi sahifalar: 238 - 247